بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی

می دونم خوب می دونی تو تار و پود و ریشه می

تو که از دنیا گذشتی واسه یک خنده ی من

چرا من نگذرم از یه استخون به اسم تن

تو خیالم هم نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمی دونم چی بگم که باورت شه جونمی

توی این کابوس درد رویای مهربونمی

می دونی باتو پرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره

میدونی در تو

این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره

وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز

عشق تو تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون خودت که بی تو از نفس هم سیر میشم

نمی دونم چی میشه بد جوری گوشه گیر میشم

ممنونم که بچه بازی هامو طاقت می کنی

هر چقدر بد میشم اما تو نجابت می کنی

هر کجای دنیا باشم با منی و روح منی

نگران حال و روزم بیشتر از خود منی

می دونی ...............