وقتی به دنیا امدم سیاه بودم
وقتی بزرگتر شدم باز هم سیاه بودم
وقتی جلوی افتاب می روم باز هم سیاهم
وقتی می ترسم سیاهم
وقتی سردمه سیاهم
وقتی مریضم سیاهم
وقتی هم که بمیرم باز سیاه خواهم بود
تو ای دوست سفید من
وقتی به دنیا امد ی صورتی بودی
وقتی بزرگتر شدی سفید شدی
وقتی جلوی افتاب می ری قرمز می شی
وقتی می ترسی زرد می شی
وقتی مریضی سبز می شی
وقتی هم که بمیری خاکستری می شی
و تو به من می گی رنگین پوست


 

نوشته شده توسط سکوت سرد در 85/12/10 ساعت 8:16 موضوع آتش عشق می سوزاند... | لینک ثابت