ستاره های دنباله دار

باشه ؟

farzadf — Thu, 24 Jul 2008 22:06:09 GMT

من هنوز منتظر هستم تا بیائی ؟

منتظر تو فقط تو ؟

می دانم روزی بر می گردی ؟

چگونه؟

farzadf — Wed, 23 Jul 2008 08:48:32 GMT

- لقمان در وصیت به فرزندش گفته :

پسر جان ! شرّ با شرّ خاموش نشود ، چنانکه آتش با آتش ، بلکه شرّ را خیر فرو می نشاند و آتش را آب .

به مرگ کسی شادی مکن ، گرفتار را مسخره مکن ، خیر خود را دریغ مدار.

آنچه نمی دانی از علما فراگیر و آنچه می دانی به دیگران بیاموز.

- ابن سینا : هرکه دنیا خواهد ، علم آموزد و هرکه آخرت خواهد در عمل کوشد .

- هرکه تلخی دوا تحمّل نکند ، شیرینی شفا نچشد .

- بوذرجمهر : بخیل برای ثروت خود نگهبان است و برای وارث انباردار.

- افلاطون : ناتوان ترین مردم آن است که نتواند سرّ خویش را نگه دارد ، نیرومندترین مردم آن است که خشم خویش نگه دارد . از همه صابرتر کسی است که تهی دستی را کتمان کند و از همه قانع تر کسی است که به آنچه میسّر شود بسازد . جاهل دشمن خویش است ، چگونه دوست دیگری می شود ؟!

بده دستات و به من ...

farzadf — Sun, 20 Jul 2008 07:30:09 GMT

بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی

می دونم خوب می دونی تو تار و پود و ریشه می

تو که از دنیا گذشتی واسه یک خنده ی من

چرا من نگذرم از یه استخون به اسم تن

تو خیالم هم نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمی دونم چی بگم که باورت شه جونمی

توی این کابوس درد رویای مهربونمی

می دونی باتو پرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره

میدونی در تو

این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره

وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز

عشق تو تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون خودت که بی تو از نفس هم سیر میشم

نمی دونم چی میشه بد جوری گوشه گیر میشم

ممنونم که بچه بازی هامو طاقت می کنی

هر چقدر بد میشم اما تو نجابت می کنی

هر کجای دنیا باشم با منی و روح منی

نگران حال و روزم بیشتر از خود منی

می دونی ...............

لحظه ها را با تو بودن ...

farzadf — Tue, 15 Jul 2008 05:47:18 GMT

به قاب پنجره ام كه شك كردم

نگاهم به شيشه ثانيه ها برخورد

صدايم از حاشيه فرياد گذشت

نام من از اسامی خوب ها خط خورد

چكمه هايم از غزل و حادثه ها پر شد

فاصله شبانه ام تا خورشيد

بين خاطره ها گم شد

از سفر پنجره ام كه برگشتم

ماند يك قاصدك و يك من و آن جاده پير

انتخابم ميان ثانيه ها

همين لحظه هاي آخر شد

ساده بودن

farzadf — Sun, 13 Jul 2008 06:05:18 GMT

ساده بودم

ساده ديدم

ساده دل باختم

ساده عاشق شدم

ساده حفظش كردم

ساده كنارش موندم

ساده گفتم دوستت دارم

ساده نگاهم كرد و خنديد

ساده گفت ازت دليل مي خوام

ساده از كنارم گذشت و بي دليل رفت

غافل از اينكه عشق نيازي به دليل نداره

و بي خبر از اينكه چيزي كه ابدي و ماندگاره سادگيه

دیگه چشماتو فراموش می کنم
دیگه دستاتو می سپارم به خـــــــــــــــدا
آخه از دل من داری می شی جـــــــــــــــــــــــدا
من که ساده بودم مثل تو نبودم ,من تورا هدیه از خدا میدیدم ,ولی مثل تو را آی بی وفا ندیدم.
نمیدونم که کدوم حرف تورا از من برید یا کدوم شعرم تو را مثل گلی پژمرد
میدونم یک روز میای تا بگی رهای اما اون روز دیگه خیلی دیره کاش می شود زودتر بیای
اگه روزی تو نباشی , یا بری از من جدا بشی ,میدونم که نمی تونی عاشقی دوباره بشی ,اگه روزی تو نباشی, بین ما حرفی نباشه, نمیدونم چه کسی میتونه برام مثل تو باشه
این پرنـــــــــــده دل من نمی تونه پر بگیره تورا می خواد در کنارش تا دوباره بال و پر از سر بگیره

آخه حیف پر نگیره پشت ابرهارو نبینه حیف اینجا تک و تنها توی قفس بیکس بمونه

بگذار تا که چون شمع کنار تو بمیرم

سر تا به پا بسوزم کنار تو بمیرم

این آخرین آرزوست این آخرین گفتگوست

بگذار تا که باشد تنها دلیل بودن کنار تو بمیرم

من ازون ...

farzadf — Sun, 06 Jul 2008 05:02:11 GMT

من از اون آسمون آبی می خوام
من از اون شبهای مهتابی می خوام
دلم از خاطره های بد جدا
من از اون وقتای بی تابی می خوام
من می خوام یه دسته گل به آب بدم
آرزوهامو به یک حباب بدم
سیبی از شاخهء حسرت بچینم
بندازم رو آسمون و تاب بدم
گل ایون بهاره دل من
یه بیابون لاله زاره دل من
مثل یه دسته گل اقاقیا
دلمو باز میکنه بیا بیا
تو می ری پشت علفها گم میشی
من می مونم و گل اقاقیا

گفتی ...

farzadf — Sun, 06 Jul 2008 05:01:18 GMT

_{گفتی در چشمانت نگاه کنم، شاید خودم را بیابم. در چشمانت نگریستم و رها شدم.
انگار حرفی برای گفتن داشتی! آری، تو نیز در آینه نگاه کردی، اما به یادداری قاب عکسی را که نزدت به امانت سپردم؟!
هر روز صبح در آینه‌ای هفت رنگ نگاه می‌کردم. گفتی که تنها یک رنگ را می‌شناسی و من نیز دوباره هر روزم را با هفت رنگ آغاز کردم.
آینه را شکستی، گفتی دوباره بساز و من از نو بنا کردم.
این‌بار نیز آینه‌ام هفت رنگ بود. اما نه، آینه‌ای که خود را در آن می‌دیدم، آینه نبود.
قاب عکسی بود که هفت رنگ را بر من می‌پاشید.
چرا به یاد نمی‌آورم؟
گفتی که در آینه‌ی تو نگاه اندازم. چشمانم را بستم و با دل نگاه کردم، اما تا خود را یافتم تو چشمانت را بر من بستی، وگرنه من این همه تردید رفتنم نبود.
چرا به یاد نمی‌آورم؟ من از هراس تماشا پلک تمام پنجره‌های جهان را خواهم بست.
می‌گویند بهار بیش از سه ماه ساده نیست، چه فرقی دارد!
از هر چه تو را به یاد من می‌آورد، نشانی نیست.
دیگر از جهان چیزی به یادمان نخواهد ماند ...
چرا از پنجره‌، از آب و آینه‌ها هراسانم؟ چرا به یاد نمی آورم؟
تو کیستی؟ من کیستم؟ دریغا، من آدمی را دوست می داشتم، آواز و انار وتار و ...
گفته بودی که از ازل مرا می شناسی و تا ابد سرخ باقی خواهی ماند.
سرخیت بدرقه راهت باد. آینه ام را نزدت به امانت می‌سپارم و انار را توشه‌ی راهت می‌سازم.
سفرت به سلامت و دعاهای شبانه همسفرت
تنها اگر آینه‌ام را به سلامت به مقصد رساندی سیب سرخی ارمغان برایم بیاور،
شاید که این‌همه را به یاد آورم}

نمی دانم چرا ؟

farzadf — Sat, 05 Jul 2008 08:07:18 GMT

^{در تمام مسیر طولانی که خود را همراه آن کرده بودم
تسلیم دوست داشتنهایم شدم و هزاران بار بغض خود را در گلوی خود حبس کردم
تو در دلم جوانه زدی و زیستی اما به خواست من ,و حال من به این زیستن خاتمه میدهم
دل گمراهم بوی عطر عشق تو را ناخواسته و ندانسته به سوی من آورد
فکر میکردم در پاییز هم می توان جوانه زد اما این بار ساقه های محبت در دل من خشک و سیاه شدند
قلب عاشقانه ام را چه بی رخمانه سوراندی
لحظه های سبز و شیرین مرا چه ناعادلانه به سیاهی و تلخی کشاندی
همیشه بر آن بودم که از عشق زیبایم برای همگان بخونم
و فریاد برآرم که چگونه عاشق دوست داشتنت بودم
اما هرگز این خروش عشق را در دل من باور نداشتی
حالا دیگر شرمگین این دل خود شدم.... براستی چرا تورا ساختم ؟؟؟؟}

^{چرا تورا ساختم ؟
چرا ترانه های عاشقی را برای تو سرودم؟
حال دیگر عشق من خفته است, دستانم دیگر آغوش گرمت را طلب نمی کنند
وای بر من که چگونه در حسرت دوست داشتنت سوختم
وای بر من که چگونه شب و روزم را آلوده ی تو کردم
چه ناگاه بانگ نفسهایت را برایم خاموش کردی
چه ناگاه شیشه ی دلم را با غرورت شکستی
و چه ناگاه مرا در آتش عشق بی فروغت سوزاندی
رهایت کردم,رهایت کردم که دیگر در قفس قلبم اسیرو درمانده نباشی
عشق تو را برای خود یک خاطره ی جاویدانه ثبت خواهم کرد
یقین داشته باش که دیگر سرزمین تشنه ی دلم را با وجود تو سیراب نخواهم کرد
و گلهای زیبای باغچه ی عشقم را دیگر با نگاه تو آبیاری نخواهم کرد
تقدیر را اینگونه برایم رقم زدی می توانست زیباتر از این باشد
غنجه ایی در حال شکفتن باشد اما تو خواهان آن نبودی
دیگر نمی مانم,می روم ,میروم و آن کلبه عاشقی و آن غروب پاییزی را تمام زیبائیهایش به تو می سپارم
پس رهایش نکن بگذار بپاس عشقی که به تو داشتم این خاطرات برای همیشه زنده بماند
هرگز شوق سفر را با من نداشتی ... و هرگز مرا همراهی نکردی
نمیدانم خانه عاشقی کجاست و به کدامین سو باید رفت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟}

برای YOU

farzadf — Wed, 02 Jul 2008 02:12:18 GMT

کنار آشنای تو آشیانه می کنم

فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

کسی سوال می کند برای چه زنده ای ؟

و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

رویای قصه های من با من بمون همیشه
عزیزه لحظه های من بدونه تو نمیشه
اگه از من تو بپرسی هنوزم عاشقت هستم
من تمومه زندگیم و به چشمهای تو بستم
عشق من تو تو تو
عشق من تو
بی تو بدون یعنی مردن برای من من من
دباره تو تو تو
دباره تو
بی تو بدون خیلی سخته برای من من من
هاهاهاها
***
چرا اینطور تموم شد.
بی تو می میرم چرا رفتی!!

عشق پر شرار

farzadf — Mon, 30 Jun 2008 11:55:18 GMT

عشق پر شرار

عشق مرا در نگاهت تيره و تار مكن ، اي مهربان

نور چشمانت را برايم خاموش مكن، اي مهربان

              من سوخته ام از اين شرار عشق، تو مرا درياب

                        خرقه پوش از اين باران عشق شدم ،تو مرا درياب

                                      قفل سنگين قلبت را برايم باز كن، اي نازنين

                                                 شعر سپيد عشقت را برايم آغاز كن، اي نازنين

مي خواهم تو را، در اين لحظه هاي سخت با من باش

مي گذارم نام تو را، در اين سينه ي سبز با من باش

               تو آن ستاره ي درخشان در سينه ي عاشق مني ، ميداني

                         تو آن زورق غريب انديشه ي ذهن عاشق مني، ميداني

                               مي گريزم از افسون دبده ي پر مهرت، اي جانان من

                                         مي شتابم به سوي ان قلب خفته ومهربانت، اي جانان من

مردم طعنه ها زدند و گفتند از اين عشق پر شرار من

زآن آتشي فكندند در اين قلب بي قرار و بي رياي من

                  بهر فريب آنان نام تو را هرگز بر زبان نياوردم دگر

                             مي ترسم از اين فريب جانسوز كه من تو را نيابم دگر

                           مي روم تا ساحل آرام عشق يابم تو را، شيرين جان

                                      مي سرايم لحظه هاي عاشقي خوانم تو را،شيرين جان

ميروم بي شك در اين راه تو را مي بويم اي دلدار من

غم هجران تو را همراه خود مي سازم اي دلدار من